Fransa / Nancy. Bu yıl 1 Mayıs İşçi Bayramı pazar gününe denk gelmiş olmasına rağmen, Fransa genelinde 120 000 ve Nancy'de ise 900 kişi katılım sağladı. Bu, geçen yıla göre (300 000 genel ve Nancy olarak da 2 500) çok daha az ve sönük bir 1 Mayıs'tı.  Emeklilik Yasa Tasarısı, Sosyal Hak Kısıtlamaları ve Finans-Ekonomik krizin yükünün işçi ve emekçilerin sırtına yüklenmiş olması ve sendikaların işçi ve emekçilerin haklarını koruyacağına, sessiz kalması veya etkisiz ve pasif eylemler organize ederek süreci geçiştirmesi bu sonucu doğurmuştur.

Sendikalar, %50' si asgari ücrete (900 avro) çalışan işçilerin bugüne kadar sadece ve sadece %10’nunu temsil ediyordu, ama bu gidişle bu oranın daha da düşeceği görülüyor.  Sosyal Hak Kısıtlamaları'na karşı pasif ve sonuç almayacak olan eylem biçimlerini tercih eden sarı sendikalara, işçi ve emekçilerin güvenleri kalmamıştır.

İşçiler “Genel Grev” derken, sarı sendika yöneticileri, ekonomik sorun yaşayan işçilere, aylara varan pasif ve maddi külfeti ağır olan, bir eylem programı sunup, onların tepkilerini yatıştırıp hükümetin işçi ve emekçi düşmanı tasarılarının geçmesine hizmet ediyor, proletaryada hayal kırıklıkları yaratıyordu.

Ay sonunu getiremeyen ve bunun için sürekli borçlanan işçiler, geleceğe umutla değil, ama korkuyla bakar oldular. İşlerini kaybetme ve sokağa düşme riski "kurguları", sendikalara güvensizlikleri, tarihsel direniş geleneğine sahip olan Fransa İşçi Kesimini, içine kapanık ve korkak bir kişiliğe büründürdü. Bugün kendilerinden, emeklerinden  kesilen milyarlar, patronlara, tekellere kaynak olarak açıkça aktarılmasına rağmen, sessiz kalmakta ve bir şey yapamayız düşüncesine kapılmakta. Kendi adına yapıldığı iddia edilen, Libya, Fil-dişi Sahilleri, Irak, Afganistan vb ülkelerdeki katliamlara göz yummakta.

2009' da 27 milyar avro sosyal hak kısıtlaması yapan ve tekellerin 40 milyar kar yapmasını sağlayan Fransa hükümeti, devleti, elini ovuşturmakta ve sendikalar aracılığıyla elde ettiği sonuçtan memnun görülmekte. Hayat pahalılığı cepleri yakarken, işçi ve emekçi ücretlerinde bir artış görülmemekte.

İşte böylesi bir ortamda sendikaların, 2011 1 mayısını cenaze merasimi şeklinde geçiştirmesine sahne oldu. Fransa genelinde olumlu ve umut verici olan tek olgu, biz yabancı işçilerin, özelliklede Anadolu emekçilerinin coşkusu ve kararlılığı oldu. Bulunduğumuz ve katıldığımız her 1 mayıs alanında sloganlarımız, marşlarımız ve halaylarımızla geleceğe olan umudumuzu ve güvenimizi haykırdık.

Pankartlarımız ve kızıl bayraklarımızla biz varız dedik.

Nancy şehrinde kitle saat 10.00'da Place de la République'te toplandı ve Place Stanislas'a kadar yürüdü. Burada polis barikatıyla karşılaşan kortej, Stanislas meydanına alınmadan dağıldı.

900 kişinin katıldığı 1 Mayıs kortejinde, dörtte birini oluşturan Anadolu kitlesi içerisinde, Halk Cephesi' de, Fransızca ve Türkçe olarak “Halk Cephesi”, üç dilde “Yaşasın 1 Mayıs” ve “NAKSE” pankartlarıyla, 7 kişilik milis kortejiyle ve kızıl bayrakları, "Emperyalizm Degil, Direnen Halklar Kazanacak", "Kahramanlar Ölmez Halk Yenilmez", "Umudun Adı DHKP-C", "Titre Oligarşi Parti-Cephe Geliyor", "Yaşasın 1 Mayıs" sloganları ve davul zurna eşliğinde oynanan halaylarıyla kortejde yerini alıp 1 Mayıs' a renk kattı.

Yürüyüş kortejinin dışında, CGT (Genel İşçi Konfederasyonu) sendikasının Nancy merkezinde organize ettiği 1 Mayıs etkinliğinde de Stand açarak, Yürüyüş Sergisi, Federasyon Tutsakları için ve Yabancılar Yasası Irkçı ve Ayrımcı Yasalardır Kaldırılmalıdır imza masaları açıldı. Davul zurna eşliğinde halaylar çekerek ve Anti-Demokratik Yasalara Hayır pankartı asarak 1 Mayıs gününü coşkuyla ve “Kim Vuruyor-Cephe, Kimin İçin-Halk İçin, Yaşasın Devrimci Halk Kurtuluş Cephesi” sloganıyla ve 55 kişilik kitlesiyle tamamladı.

Nancy Halk Cephesi

İsviçre / Zürih: İsviçre’nin Zürih şehrindeki 1 Mayıs kutlamalarına on binin üzerinde insan katıldı. Saat 9.30’da toplanma yeri olan Sihlpost’a insanlar gelmeye başladılar.
10.30’da önde sendikalar olmak üzere Türkiyeli ve İsviçreli devrimci gruplar kortejlerini oluşturarak yürümeye başladılar. Bunun dışında birçok demokratik kurum da 1 Mayıs yürüyüşüne katıldı.
Cephelilerin kortejinin en önünde 10 kişilik temsili milisler yer aldı. Hemen arkasında büyük boy DHKC yazılı pankart  ve ardından Cephe yıldızı pankart taşındı.  Kortejin devamında yer alan diğer pankartlarda "Yaşasın 1 Mayıs; Tek Yol Devrim; Yaşasın Sosyalizm". Pankartlardaki sloganlar, caddeleri inleten dillerden dökülen sloganlara dönüştü. Kitle hep bir ağızdan "Yaşasın 1 Mayıs Biji Yek Gulan; Kahrolsun Faşizm, Yaşasın Sosyalizm; Katil Amerika Ortadoğu’dan Defol;  Mahir, Hüseyin, Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş; Mahir’den Dayı’ya Sürüyor  Bu Kavga; Öndere Selam Savaşa Devam; Titre Oligarşi Parti-Cephe Geliyor” sloganlarını attı. Cephelilerin kortejinde 70 kişi vardı.

Yürüyüşün sonunda kurulan kürsüde konuşmak isteyen İsviçre Dışişleri Bakanı Micheline Calmy-Rey protesto edilerek konuşturulmadı. Kürsüden indi ve kısa bir ara verilerek yeniden konuşmayı denedi ama kitle konuşmasına izin vermedi o da alanı terk etmek zorunda kaldı.   
Sendikaların devrimci grupları izole etme, yürüyüşten dışlama çabaları (polisin cam çerçeve kırılmasını gerekçesinin etkisinde kalarak) bu yıl da vardı. Polisin her yıl anti-faşist grupların yaptığı ikinci yürüyüşü bahane edip saldırması, ve saldırı sonucunda maddi hasar meydana gelmesi bu yıl da yaşandı. Gaz bombası, plastik mermi kullanan polis birçok  kişiyi yaralarken,  500 kişiyi de gözaltına aldı. İsviçre hükümeti “olayları önleme” bahanesi ile meydana gelecek maddi hasarı eylemcilere ödetmek istiyor. İsviçre genelinde birçok şehirde yapılan kutlamalara on binlerce insanın katıldığı ifade ediliyor.

NANCY

ZÜRİH

Ana sayfa