| Köln Direniş Çadırında 8. Gün / 10.08.2011 |
|
|
|
| Perşembe, 11 Ağustos 2011 15:44 |
|
Basından okudukları haberi veriyorlar. Evet, bir kez daha direnenlerin iradesine teslim oluyor devlet. Ve bir kez daha tarihe not düşülüyor: "Zafer direnenlerindir"
diye. Aldığımız bu güzel haberle biz de seviniyor, onurlanıyoruz, bir katkımız olduysa ne güzel diye. Hemen başlıyoruz bunun üzerine sohbet etmeye, "Ne olur, nasıl yapılır?" sorularına kendimizce cevap arıyoruz. Ve sabırsızlıkla Cuma gününü bekliyoruz, Alimizi alıncaya kadar devam. Hava bugün biraz daha iyi. En azından standımızı dışarı kurabiliyoruz. Neredeyse tüm gün standımız açıktı. Rüzgarın parçaladığı Almanca pankartımızı yeniden yazıp asıyoruz. Bu pankartla birlikte daha bir ilgi artıyor. Halkın çeşitli kesimlerinden insanlar geliyor, merak edip soruyorlar. Anlatıyoruz bizde Alimizi, Hüsnü abiyi, direnişini ve toplu mezarlar gerçeğini, imza topluyoruz. Türkiye'den gelen turist kafilesinden bir kadın geliyor standımıza, "bunlar doğru değil, biz kardeşiz niye öldürelim birbirimizi?" diyor ve toplu mezarlar gerçeğini kabul etmiyor. "Belki vicdanınız kabul etmek istemeyebilir ama Türkiye'de onlarca toplu mezar ve binlerce kayıp insan var, biz cenazelerimizi istiyoruz" dedik. Yine beş yıldır Almanya'da olan bir ana geldi. Bizi iyi tanıyor, çocukları tutsaklıklar yaşamış Türkiye'de. Yaşadıklarını anlattı ve "hemen gidip çocuklarımı arayıp anlatayım" dedi, sevindi bizi burada görünce, yine gelecek. İlker'in 30 günlük açlık grevi yapacağını duyan birçok insan şaşırıyor ve hayranlık duyuyor, görmek istiyorlar. Biz de gösteriyoruz "bu arkadaşımız" diye, uzun uzun bakanlar oluyor. Her gün yaptığımız gibi Dersim'i, Hüsnü abiyi arıyoruz. Mutluyuz tabi ve bir o kadar heyecanlıyız. Hüsnü abide de aynı duygular var. Direniş karşısında atmak zorunda kaldıkları adımı konuşuyoruz, seviniyoruz. Ama asıl sevincimiz, kutlamamız. Alimizi aldığımızda olacak. İlker'e bugün 6 kişilik bir ekip destek açlık grevi ile eşlik ediyor. İlker Hüsnü abiye, bizler de ona destek için açız. Hepimiz de bu güzel ve eşsiz tabloya dair olmanın gururu ve mutluluğu var.
|