Sabah uyandığımızda karşımıza Hamburg'dan gelen arkadaşları gördük. Şaşırdık, "erkencisiniz" diye de takıldık, meğer arkadaşlarımız 05.00'de burdalarmış. Nöbetçi arkadaşlarla beraber sessizce kalkış saatimizi beklemişler...

'Güne nasıl başlarsan öyle devam eder' türünden bir gün yaşadık bugün. 9 günlük çadır hayatımızın en kalabalık günüydü bugün. Çadırımızın böylesine bu denli sahiplenilmesi mutlu ediyor bizi. Gün boyunca sorulan sorulara cevaplar verip, insanları imza standına yolluyoruz.

Dün uğrayan ana, bu sabah erkenden yine geldi. Türkiye'deki çocuklarının aramış, bizden bahsetmiş. Onlarda "Yalnız bırakma çadırı, yanlarında ol" demişler ve çıkıp gelmişler. Çadırımızı her sabah ve akşam ziyaret eden bayan arkadaş yine uğrayıp bir şeye ihtiyacımız olup olmadığını sordu.

Die Linke (Almanya Sol Parti)'den Türkiyeli iki genç,"Biz de sizinle çadırda kalmak istiyoruz" dediler. Pazar günü uğrayacaklar. Geceleri çadıra insanlarımızı zor sığdırır olduk...

Ali'mizin fotoğrafının ve Hüsnü abinin direnişini anlatan Türkçe ve Almanca yazıların bulunduğu panomuz çok ilgi çekiyor. Panoya bakıp da standımıza kendiliğinden gelip soru soranlar oldukça fazla bugün. Anlatıyoruz biz de ve herkesten imza alıyoruz. Adana'dan buraya tatile gelen bir avukat ve arkadaşı geliyor. Oldukça sıcak ve içtenler. İmzalarını atıp, hatıra fotoğrafı çektirdiler.

Bugün hava bizden yanaydı. Sıcak ve güneşli bir gün olması dolayısıyla Dom meydanında adım atacak yer neredeyse yok. Bu kalabalıktan direniş çadırımız da nasibini alıyor.

Yarın Cuma... Gözümüz kulağımız Dersim'den gelecek haberlerde olacak... Devrimcilerin, yurtseverlerin o çukurdaki kemikleri faşizm gerçeğini bir kez daha anlatacak tüm dünyaya... Ve bir kez daha dost,  düşman görecek sözümüzün eri olduğumuzu... Ve kazanmanın tek yolunun direnmek olduğunu...

Ana sayfa