Amerika Defol Demek İçin, Açlığa İşsizliğe Dur Demek İçin, Umudu Büyütmek İçin 1 Mayıs’ta Otuz Bin Cephe Saflarında Birleştik

1 Mayıs Alanı Bizimdir AKP Vermedi Şehitlerimizle Kazandık

35 yıllık bir rüya, 35 yıllık bir sevda, 1 Mayıs’ı kutlamak Taksim meydanında…  O alan için nice şehitler verdik; 77 1 Mayıs’ında, 88, 89, 93 ve 96’da onlarcamız şehit düştü. Yılmadık, aksine daha sıkı kuşandık, bilincimizi ve öfkemizi…  O alan emekçilerin kavga meydanıydı, bunu bildiği için oligarşi yıllarca yasakladı alanı. Vazgeçmedik; o yıllar içinde nerede olursak olalım, Taksim’i, şehitlere verdiğimiz sözü aklımızdan hiç çıkarmadık. Taksim bir hayaldi kimileri için; mümkünü yok açmazlardı alanı, provokasyona ortam hazırlanırdı, gözaltına alınır, coplanır hatta kimimiz tutuklanırdık. Hayır, dedik. Hayır, bizim halka güvenimiz var, şehitlerimize sözümüz var. Ve 2007 yılında bir kez daha hedef koyduk önümüze, uğruna türküler yaktığımız o meydana ne olursa olsun çıkacaktık.

beşyüzbin emekçi vardık
taksim meydanı'na girdik
öyle bir istanbul gördük 
sorarlar bir gün sorarlar

Ve bu hedef doğrultusunda 2007, 2008, 2009 yıllarında da mücadele ettik. İşçi sınıfının bu kavga gününü kavga meydanında kutlayacaktık. AKP ve polisi terör estirdi vermemek için meydanı, ancak biz alacaktık. Ve sözümüzü tuttuk. 2010 1 Mayıs’ında, 1 Mayıs resmi tatil ilan edilmiş ve alanı kazanmıştık. 1 Mayıs 2011’de yine oradaydık; alanı kazanan halkın örgütlü gücünün ardında, Halk Cephesi saflarındaydık.

Toplanma saati 08.00’di, toplanma yeri Şişli camii… Alana Şişli kolundan, DİSK’in ardından girecektik. Tam saatinde gelmeye başlamıştı insanlar. Ancak insanlar gelmeye başlamadan Halk Cephesi görevlileri kortejin hazırlıklarına başlamışlardı. Pankartlar sırasıyla yerlere serilmiş, pankartlar arasındaki mesafeler ayarlanmış, flamalar ve şehit fotoğrafları hazırlanmıştı. Mecidiyeköy tarafından akın akın gelen kitlelere pankartların ardısıra dizilmek düşüyordu bir tek.

Şişli camii önünde hareketlilik vardı. Tek tip korteji oluşturulmaya çalışıyordu. Montlar, hırkalar çıkartılıyor, beyaz gömlek kırmızı flarlar çıkıyordu ortaya. Sancaklar hazırlanıyor ve umudun ordusunun görkemini kaçırmak istemeyenler toplanıyordu tek tip kortejinin yanına. Umuttu elbette, çünkü bu ordunun içinde 70 yaşında TAYAD’lı anamız da vardı, 15 yaşında gencimiz de…  öğrencisi, öğretmeni, işçisi, işsizi, emeklisi, esnafı; bir halk vardı bu ordunun içinde. Ona bakanlar umudu görüyordu işte, ona bakanlar bu umudun bir neferi olmak, o umudun yanında bulunmak, o umuda sarılmak istiyordu. O disiplin, o görkem halkın kendine, halkın örgütlü gücüne güvendi.

Bu ordunun hemen önünde ise komutanları yer alıyordu. Halk Cepheliler her gün yüreklerinde taşıdıkları Türkiye devriminin önderlerini alana da taşıyorlardı. Mahir Çayan’ın ve onun ardı sıra Dayı’nın  resimlerinin olduğu iki pankart, onlarca cephelinin elinde tüm Halk Cepheliler adına “Yolundayız” şiarıyla taşınıyordu. Komutanların önünde ise DEV-GENÇ pankartı, onun önünde de 1 Mayıs şehitlerinden Mehmet Akif Dalcı’nın resminin olduğu pankart vardı.

Bu yıl da gözler bizde olacaktı yine. Kızıl sancaklarımız, kızıl flamalarımız devrim iddiamızdı. Devrim iddiasından uzaklaştıkça kızıl bayraktan da uzaklaşanlar olacaktı alanda ve o alana devrim iddiasını taşıyacak olan yine bizim kızıl nehrimiz, Halk Cephesi kortejimiz olacaktı.

Zaman ilerledikçe kortej kalabalıklaştı; halk, Cephesine aktı. Günler öncesinde Mehmet Akif Dalcı’nın dilinden yapılan çağrıya cevap vermişti işçi kardeşleri, dostları ve yoldaşları. O gücün, o görkemin, o kendine güvenin bir parçası olmak isteyenler, yerlerini aldılar birer ikişer.

Yürüyüşün başlamasıyla herkes kortejdeki yerini alsa da Halk Cephesi kortejini kenardan izlemek isteyenlerin sayısı da azımsanmayacak kadar çoktu. Fotoğraf çekiyor, sloganlara eşlik ediyorlardı. Görevlilerin tüm uyarılarına rağmen Harbiyeye kurulan arama noktasına kadar bu görkemi kaçırmamak için kortejin yanında yürümekte ısrar ettiler.

Bir de yol kenarlarında kortejin geçişini izleyenler vardı. Uzun sürecekti bekleyişleri zira zaman geçiyor kortejin sonu gelmiyordu.

Halk Cephesi kortejinde otuza yakın pankart vardı ve bu pankartlarda; “1 Mayıs Alanı Bizimdir AKP Vermedi Şehitlerimizle Kazandık”,  “Taksim’i Kazanan Örgütlü Gücümüzdür Halkın Örgütlü Gücüyle Kurtuluşa Kadar Savaşalım”, “Haklıyız Kazanacağız”,  “İşçiyiz Haklıyız Kazanacağız”, “2000 yılında Bayrampaşa Hapishanesinde Altı Kadını Diri Diri Yaktılar Hesabını Soracağız”, “Taksim’i Kazandık Halkın Örgütlü Gücüyle Emperyalizme ve Faşizme Karşı da Kazanacağız”, “Amerika Defol Demek İçin, Açlığa İşsizliğe Dur Demek İçin, Umudu Büyütmek İçin 1 Mayıs’ta Halk Cephesi Saflarında Birleşelim”, “ ’77 1 Mayıs Katliamının Sorumluları Cezalandırılsın”, “Taksim 1 Mayıs Alanıdır Şehitlerimizle Kazandık” yazıyordu.

Arama noktasına doğru sloganlar daha da gürleşiyor, coşku artıyordu. Alana yaklaşılıyordu artık. Sancak ekibi geçen yılda olduğu gibi sancaklarını eğmeden, aranmadan geçiyorlardı polis noktasından. Ancak polislerin dahi müsaade etmek zorunda kaldıkları bu geçişe, işgüzar bir polis engel olmak isteyince Halk Cepheli görevliler izin vermedi. Polis provokasyon yaratsa da görevliler ortamı sakinleştirmek için çaba harcadı. Ve Halk Cephesi korteji yürüyüşüne tekrar devam etti.

Arama noktalarından geçen, binlerce kişiden oluşan cephe kortejini alana yakın yerlerde bekleyen halk coşkuyla, alkış ve zılgıtlarla karşıladı.

Coşku artık doruktaydı; sancak ekibinin rap rap uygun adım vuruşları, TAYAD’lıların zılgıtları, Halk Cephelilerin sloganlarıyla inliyordu alan. Hep bir ağızdan haykırıyorlardı; “Mahir, Hüseyin, Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş; Kurtuluş Kavgada Zafer Cephede; Şehitlerimize Devrim Sözümüz Var; Mahir’den Dayıya Sürüyor Bu Kavga; Tecrite Son Sohbet Hakkı Uygulansın; Titre Oligarşi Parti-Cephe Geliyor; Öndere Selam Savaşa Devam!”

TAYAD’lı Analar ellerinde devrimci mücadelede şehit düşen oğullarının ve kızlarının fotoğraflarını taşıyorlardı. Şehitlerimizde yerlerini alıyorlardı alanda. Ve değer diyorlardı değer, bu halka inanmakta, güvenmekte ne kadar da haklıymışız meğer…

Yüzbinlerce emekçiye kucağını açan Taksim Meydanında ilerliyordu Halk Cephesi. Sancak ekibi görkemini sahnenin önüne taşıdı. Pankartlarını özenle miting boyunca taşıdı cepheliler, Mahir’in ve Dayı’nın pankartlarını sahnenin yanındaki platforma, yüzbinlerin görebileceği şekilde astılar.

Yüzbinlerce emekçi vardık, Taksim meydanını zaptettik!

İstanbul Taksim Meydanı 2011 1 Mayıs’ında yüzbinlerce kişiyi ağırladı.

İstanbul'da dört farklı noktadan yüzbinlerce emekçi Taksim Meydanı'na aktı.

TÜRK-İŞ, DİSK, KESK ve HAK-İŞ konfederasyonları ile demokratik kitle örgütleri, partiler ve dernekler çeşitli kollarda kortej oluşturdu.

Devrimci 1 Mayıs Platformu ile devrimci yapılar ve onların önünde yer alan DİSK, Şişli kolundan yürüyecekti. Halk Cephesi, , ESP, EHP, DHF, Partizan, BDSP, ÖDP, Halkevleri, Sosyalist Gençlik Dernekleri Federasyonu, Öğrenci Kolektifi, LÖB, Dev-Lis, Pir Sultan Abdal Kültür Derneği, Çarşı, Nurtepe Spor Kulubü, Suyun Ticarileştirilmesine Hayır Platformu, 78'liler Federasyonu Şişli kolunda kortejlerini oluşturdular.

KESK, Özgürlük ve Demokrasi Bloku, Deri, Kundura ve Tekstil İşçileri Derneği Şişhane'de toplanarak Tarlabaşı Bulvarı üzerinden Taksim Meydanı'na yürüdü.

Türk-İş, TKP, CHP, İşçi Kardeşliği Partisi, HAS Parti ve HKP Dolmabahçe'de toplanarak Gümüşsuyu kolu üzerinden Taksim'e yürüdü.

Hak-İş ise Mete Caddesi’nden yürüyerek alana girdi.

İşçi ve memur konfederasyonları başkanları, 1 Mayıs 1977'de katledilenler için Kazancı Yokuşu'na karanfil bırakarak, saygı duruşunda bulundu.

Taksim Anıtına çelenk bırakılmasından sonra, 1 Mayıs mücadelesinde katledilenler adları tek tek okunarak anıldı. Bütün alandan "aramızda" sesi yükseldi. Mustafa Alabora kürsüden Nazım Hikmet'in "Açların Gözbebekleri" şiirini okudu. 1 Mayıs programı Ruhi Su Dostlar Korosu ve sanatçıların seslendirdiği 1 Mayıs Marşı ile başladı.

Sendikalar, meslek odaları adına okunan metni direnişte olan ve 19-20 Nisan'da iki günlük grev yapan sağlık emekçilerinden Sevgi İnce, 129 gündür Bericap'ta direnişte olan Petrol-İş üyesi Ayşe Karahasanoğlu, DİSK'ten Casper işçisi Bahtiyar Şahin okudu. Kürtçe ve Türkçe okunan metinde güvencesiz, esnek çalıştırmaya, taşeronlaştırmaya, sendikal haklara karşı ciddi saldırıların gerçekleştiği koşullarda 1 Mayıs kutlamalarının yapıldığı belirtildi. İşsizliğin önlenmesinin, kıdem tazminatı hakkının korunmasının, güvenceli çalışmanın kaldırılmasının da istendiği konuşmada iş cinayetlerinin önlenmesi istendi. Hapishanelerdeki koşulların düzeltilmesinin gerektiğinin belirtildiği açıklamada 1 Mayıs 1977 katliamının hesabının sorulması istendi.

Devrimci 1 Mayıs Platformunun da içinde olduğu devrimci demokrat yapılar adına açıklamayı ise Süleyman Matur okudu. “İşte yine Taksim’deyiz. İşte yeniden 1 Mayıs Alanı’nda, kol kola, omuz omuza, yürek yüreğe, din, dil, ırk ayırmaksızın bütün dünyanın işçilerinin, bütün ezilen halkların bu görkemli birlik ve mücadele gününde bir aradayız” diyerek konuşmasına başlayan Matur, 1 Mayıs’ta Taksim’de olmanın kolay kazanılmadığını vurguladı. Taksim’i sokak sokak dövüşerek kazandıklarını belirten Matur “Bu alanın her santimini alınterimizle ve kanımızla hak ederek geldik. Bayraklarımız kırmızıysa eğer, verdiğimiz şehitlerin kanındandır; başımız dikse eğer, bizden önce geçenlerin, dövüşenlerin ve düşenlerin azmindendir; yumruklarımız yüksekteyse eğer, tutsaklarımızın ve hastalarımızın da öfkesini haykırdığımızdandır” dedi.

Matur konuşmasına şöyle devam etti: “ 'Demokratik Açılım', 'Alevi Açılımı', 'Alevi Çalıştayı', 'Roman Açılımı' gibi tamamen iki yüzlüce halkı kandırmaya, aldatmaya yönelik manevralarla ezilen halkların düzene olan tepkilerini hiçbir talepleri karşılanmaksanız susturulmaya, geçiştirilmeye çalışıldı. Alevi Sünni her inançtan olan halklarımızın inançlarını özgürce yaşamasının önüne engeller çıkarıldı, göstermelik hamlelerle düzenle barıştırılmaya çalışıldığı günlerdeyiz.

Kadınların yaşamın her alanında baskıya, ayrımcılığa, cinse sömürüye, şiddete uğradığı töre adı altında yasalardan destek alan kadın katliamlarının yaşandığı günlerden geçiyoruz.

Cezaevlerinin yine tıklım tıklım devrimcilerle dolduğu, halkın evlatlarının işkenceyle, tecritle çürütülmek istendiği, hasta tutsakların ölüm cezasına mahkum edildiği günlerdeyiz.

Tüm bu zulmü yapanların 19 Aralıkta canlarımızı nasıl planlı ve soğukkanlı, biçimde katlettiklerini açığa çıktığı zamanlardayız.

Tarihin ve işçi sınıfının belleği var, kolay gelmedik buralara. Acılı ve kanlı günlerden geçerek geldik. Şimdilerde sanki emekçilere lütfetmiş gibi '1 Mayıs'ı biz verdik' diye övünen ve emekçileri nankörlükle suçlayan hükümet düpedüz sahtekarlık yapıyor. Biz buraya sokak sokak dövüşerek bu alanın her santimini alınterimizle ve kanımızla hak ederek geldik."

Konuşmaların ardından Grup Yorum sahne aldı. Coşkuyla karşılandı. 1 Mayıs marşıyla türkülerine başlayan Grup Yorum şunları söyledi:

“Korkuların en büyüğünü gerçek kıldık bugün. Yıllardır burada oluşan bu güzel birlikteliği engellemek için uğraşanların, bize daracık, kuytu köşeleri reva görenlerin, kanımızla suladığımız bu meydanı, burada yitirdiğimiz şehitlerimizi unutmamızı isteyenlerin korkularını gerçek kıldık bugün hep birlikte. Ve bizler her koşulda geldik buraya. Yasakladılar geldik. Tehditler savurdular geldik. Ayaklar baş oldular dediler, hakaret ettiler, kabul etmedik yine geldik. Coplar yedik, tazyikli sular yedik, yerlerde sürüklendik yine geldik. Buralara çıkan yollarda kurşunlara dizildik yine geldik. Bıkmadan, usanmadan geldik. Direndik ve öyle aldık bu 1 Mayıs Alanı’nı. Geldik defalarca. Çünkü bizler özgürüz. Özgürlüğün, bize reva görülen dar alanları kabul etmeyip, onu değiştirmek olduğunu bilerek, özgürlüğün direnmek ve değiştirmek olduğunu bilerek geldik buraya. Ve bu alan için kanını dökenler, 77’de düştükleri bu alana bizimle birlikte omuzlarımızda geldiler. 96’da Kadıköy’de, Taksim düşüne son verip direnenler bugün bizimle. Ve 89’da Dalcı’ya verdiğimiz sözü yerine getiriyoruz bugün. Mehmet Akif Dalcı’ya ve beşbin Mehmet’e “Zaptettiğimiz alanlara sesini taşıyacağız” dedik ve burada çıkan ses Mehmet Akif Dalcılar’ın ve 1 Mayıs şehitlerinin sesidir. Artık hiçbir yasağın, hiçbir engellemenin hükmü yoktur bu alan için. Emeğin ve emekçinin, halkımızın ana sütü kadar hakkıdır Taksim 1 Mayıs alanı. Ve halkımızın örgütlü gücünün eseri olarak bugün bizim elimizde. Soyanlara, sömürenlere, ülkemizi talan edenlere karşı hep birlikte söyleyelim.”

Yorum kalabalık bir ekiple çıktı yüzbinlerin önüne, yüz binler ve Yorum hayallerine kavuşmuş olmanın coşkusuyla adeta sarıldılar birbirlerine. Yorumun türkülerine eşlik etti emekçiler; ki o türküler, 26 yıldır hiç durmadan onların mücadelesine yakılmıştı.

‘Dağlara Gel’ derken omuzlar kenetlendi birbirine, ‘Cemo’da sol yumruklar havalandı ve ‘Çav Bella’ ile alkışlandı gökkubbenin altında yaşayan ve savaşan tüm partizanlar... her şarkıda dağlar, her ezgide kavga vardı ve 1 Mayıs alanını dolduranlar güzel günlere onlarla varılacağını haykırıyorlardı.

Yorum’un arkasından değişik dillerde türküler söyleyen Kardeş Türküler ve sonrasında Agire Jiyan Kürtçe türküleriyle ve halaylarıyla sahne aldı. Çekilen halayların ardından 1 Mayıs Marşı eşliğinde 1 Mayıs Alanını dolduran emekçilere teşekkür edilerek, miting sonlandırıldı.

Ana sayfa