Yeni günün ilk misafiri bir ablamız oluyor. Çay ikram ediyoruz. Elleri nasırlı, yüzü rüzgâr yanığı, kederi gözlerinden akıyor.

“Benim de eşim üç yıl asılsız bir ihbar sonucu kırk gün işkenceden sonra cezaevinde yattı. Memurluğu elinden alındı. Ben, iki kız çocuğum ve kaynanam bir anda yalnız kaldık. O dönemlerde kimse de sahip çıkmadı.” Bir anda sinirleri boşalıp ağlamaya başlıyor. Bir şey diyememenin çaresizliği ile bakışıyoruz. Bunlar yaşadığımız gerçeklerdir, çok acı çektik ama devletten başka da kimseyi suçlamadık. Devlet hepimizi bizden değilsiniz diyerek düşman bellemiş. Sultan Selim gibi kırdılar bizi diyor artık hep yanınızdayım her gün geleceğim deyip öfkesi dudaklarına koyup gidiyor.

Suudi Arabistan’dan Hataylı bir grup işçi arkadaş arıyor. Her gün takip ediyorlarmış bizi. İmza topluyoruz burada Suudi Arabistanlılara Türk devletini AKP’yi ve Tayyip Erdoğan’ın ikiyüzlü politikalarını anlatıyorlarmış. Ortadoğu halklarına topyekûn savaş açan ABD emperyalizminin ve Tayyip Erdoğan’ı elimizden geldiği kadar teşhir ediyoruz diyorlar. Sıcacık çöllerin sahipleri omurgasız sürüngenler olsa da biliyoruz ki gece daha çok ortaya çıkarlar. Bir koruyucu ağacımız dünyanın neresinde olursa olsun vardır ki günü hep biz karşılarız. Hataylı işçilere kucak dolusu selam yolluyoruz.

Ece Temelkuran’ı, Umur Talu’yu ve Ertuğrul Mavioğlu’nu arıyorum. Anlatıyorum süreci. İlgiyle dinliyorlar beni ve mail adreslerine konuyu ayrıntılarıyla göndermemi istiyorlar.

Bilgesu Erenus ve Mehmet Esatoğlu’nu da arıyorum. Onlarda çok duyarlılar konuya. Neler yapabileceğimizi konuşuyoruz.

Müzik sistemimiz dün akşamdan beri arızalı onarmak için arkadaşlar çeşitli çareler üretiyorlar fakat henüz halledemedik. Yeri gelmişken Dersim merkezde gerçek anlamda bir sanayi olmadığı gibi ufak tefek ihtiyaçların giderilmesi için bile tamir, servis, bakım için yerleri yok. Her şey Elazığ ve Malatya’dan karşılanıyor. Nüfusun üçte birinin asker ve polisten oluştuğu söyleniyor. Bu ayrışma neticesinde oluşan kamplaşma hayatın pahalılaşmasına sebep olmuş. Tabi doğa şartları ve ulaşımın da bunda etkisi var. Yılların mücadele yükünü omuzlayan Dersim, binlerce devrimci ve yurtsevere kucak açmış bağrına basmış. Sistemin alevisi, solcusu, komünisti, aydını, tüketicisi olmak burada da etkisini gösteriyor. Devlet eliyle daha fazla teşvik ediliyor, prim veriliyor. Yine de ne olursa olsun onca olumsuzluğa rağmen Dersim Dersim’dir.

Ankara’dan İsmail Cengiz arıyor. Sincan kadın hapishanesinden başta Didem Akman olmak üzere bütün kadın tutsakların onurlu direnişimizi destekleyerek selamlarını iletiyor. Yine Sincan F tipinden başta Veli Dikme ve A. Kemal Aşık olmak üzere devrimci tutsakların yüreklerinden kopup gelen selamlarını iletiyor. Biz de devrimci tutsakları onurumuzdur diyor selamlıyoruz Dersim’in kalbinden onları.

Yıldızlar geceyi ışıtmaya başlayıp caddeler iyice sessizleşirken Munzur’un akan suları gibi düşlerimize dalıyoruz.

28 HAZİRAN 2011

ALİ YILDIZ’ın abisi HÜSNÜ YILDIZ

Tel: 0533 300 96 07

Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir

Ana sayfa