Güne umudun çocuklarının slogan sesleriyle merhaba dedik yine. Onları izledikçe diyoruz ki işte bu yüzden umudu söküp atamayacaksınız bu topraklardan...

Sabah çayımızı yaptık, çayımızı içtikten sonra çadırımızın içini temizledik. Geri kalan zamanımızın çoğunu kitap okuyarak geçirdik. Çünkü sabahın erken saatleri şu an; ondan kaynaklı çadır boş şimdilik. İşe giden, parktan geçenler uğrayıp halimizi hatırımızı soranlar da oluyor tabii.

Öğleden sonra ziyaretimize Devrimci Alevi Komitesi’nden iki kişi geldi. Hemen koyu bir sohbete daldık, bir taraftan da çayımızı koyduk.  Bu arada ziyaretçilerimiz de arttı. Önceki gün yapılan anma etkinliğini izleyenler çok iyi bulmuşlar ve oldukça da etkilenmişler. Gün boyu ondan bahsettiler. Bir de Dersim’deki konseri konuştuk bugün. Epey kalabalıkmış ve coşkulu geçmiş. Dağlara sözümüz var dedik bir kere. Dersim’de sesimiz yankılanmaya devam edecek. Konserdeki coşku ve kalabalık bu iddiamızın ve inancımızın ispatıdır işte.  Bu inançla, ortak düşlerimiz ve inancımızla bir günü daha böyle geçirdik Çayan Mahallesi’nde. (11 Temmuz 2011)

Ana sayfa