Eylem takvimi
Birde şu haberi okuyun
| Dersim'deki Süresiz Açlık Grevinin 43.Günü |
 |
 |
 |
| Cumartesi, 23 Temmuz 2011 06:40 |
|
Güzel ve güleç yüzlü İlyas ilk çayı ikram ediyor. Ömer Ayna Fransa’dan gelmiş ismini babası koymuş. Babasının anlatmış olduğu o dönemleri paylaşırken mahcup bir gurur yaşıyor. Her gün gülüşünü esirgemeyen Elçin geliyor. Burnuna taktığı hızmayı kendisinin taktığını, aslında yaptığı işin tehlikeli olduğunu da sonradan öğrendiğini belirtiyor. Avukatlarımız, halkın temsilcileri Ebru ve Selçuk geliyorlar. Hüner sahip olduğun kartvizit değil onu nasıl ve hangi amaçla kullandığındır. Onların söyleyemediklerini biz kimliklerinin arkasına böyle yazıyoruz. Tutsaklardan selamlar geliyor. Umut yüklü satırlar kazanacağız diye birbirleriyle yarışıyor. Orada olamamanın burukluğu ile her bir günü bizim içinde yaşayan çadırın dönen tarihi yaprakları adeta mektuplar. Ebru’nun kardeşi ve gelinimiz gidiyor sonra da Ebru. Bu kadar kısacık zamana böyle bir yürek kardeşliği olur mu; eh bilmeyenler iyi baksın, oluyormuş demek ki. Çıkarsız bir sevgi bu tarifi ise sanırım aynı tabaktaki çorbaya kaşık sallamakta geçiyor. Egosuz, organik yüz yüze gelmeler, samimiyeti paylaşmak ve yalansız vedalaşmalar. Harcı sağlam binanın her bir duvarın güvenirliğine yaslanmak gibi. Selçuk abiyle de bu duygularla vedalaşıyoruz. El sallamayı unuttuk arabasına özür ki özür… Gözleri ile bizi bizleri alkışlıyorlar, müziğin melodisine ayakla tempo tutuyorlar. Her geçen gün yaşama olan kutsal bağlılıkla kamuoyu yaratmak için gayretlerimizi arttırıyoruz. Olumlu olarak aldığımız tepkilerin en iyi örneklerinden biri olsa gerek. Yeni Şafak gazetesinden köşe yazarı Teodora Doni arıyor. Kendisine attığımız mailleri okuduğunu, çok etkilendiğini ve bilgisayarın başından kalkamadığını ama anlamadığı noktaların olduğunu söylüyor. Anlatıyoruz süreci ayrıntılarıyla. Samimiyetle konunun takipçisi olacağını, köşesinde konuyu yazacağını söylüyor. Annemin elinden öpeceğini benim de kendime iyi bakmamı Allah’ın yanımda olmasını diliyor. Eşiyle birlikte verdiği mücadeleden bahsediyor. İki lafın arasında Dersim’in tarihini doğasını ve önümüzdeki festivali anlatıyor davet ediyoruz. İnsanı arıyoruz, şerefe değer veren, soyutlanmamış değerleri hala barındırabileni kalbinde. İnsanı arıyoruz acıya sırtını dönemeyeni, ben, ben sadece ben demeyeni, vicdanı sıkıştırıp kendi dört duvarına. Dilin pelesengi uçsuz, bucaksız her konuya hâkim ama bir adım atacak takati olmayanı değil. Sen de kendine iyi bak eşine selamlar Teodara. Lastikli pantolonlarım ikiye çıkıyor, fiyakalı birde yeni gömlek gelmiş. Teşekkürler…TAYAD’lı Ailelerin kartları da şahane moral. Soracak kimse yok. Ford pikap kamyonette doldurulmuş uzun tüylü keçiler uzunca boynuzlarıyla mis gibi kokuyorlar. İçim acıyor bu halde onları görmeye. Birileri yaklaşıp içlerinden bir şeyler konuşunca oraya yöneliyoruz. Onlara demir parmaklık vurulmuş. Buraya özgü bu keçiler diyor ama beslenme alanları daraltılmış mecburen satmaya götürüyoruz. Acımasız döngünün içindeki hayatta kalma mücadelesi bu. Zorunlu bir ilişki köylüler ile keçilerinki. Araya giren gece düşlerimizde birleştiriyor bizi. Düşlerimiz ortak, düşlerimiz umutlu, düşlerimiz insan üzerine… 23 Temmuz 2011 ALİ YILDIZ’ın abisi HÜSNÜ YILDIZ Tel: 0533 300 96 07 www.cenazemiziistiyoruz.blogspot.com
|
Gülümseyen Dersim’e biz de göz kırpıyoruz. Gece bütün yorgunluktan sıyrılmışız. Hava ise bugün size çok rahatsızlık vereceğim diyor adeta.
