69. günde Kamu Emekçileri Cephesi’nden arkadaşlar destek açlık grevine katıldılar. Mahallenin gençlerinin ilgisi, çocukların politiklikleri dikkatlerini çekiyorlar. Gün boyu önceki gün polisin baskısı, komplosu konuşuldu. Her gelen soruyordu ne oldu diye ve yorum yapıyordu konuyla ilgili.

Açlık grevindeki Kemal’in mide ağrısı var. Bazen ağrısı artıyor, acısı yüzünden belli oluyor. Sürekli midesi ağrıyor ama polisin baskısına bir cevap onun buradaki duruşu. Hiçbir güç sahiplenmemiz önünde engel olmayacak.

Gençler bir masada, yaşlılar bir masada, direnişçiler bir masada oturmuş grup grup sohbet ediyorlar. Ama sonra bu durum tek masa etrafında birleşmekle devam ediyor, hep birlikte sohbetler ediliyor. Temel fıkraları anlatılıp gülünüyor.

Sonra türküler sırayı alıyor, tek tek söyleniyor önce türküler, sonra grupça, koro halinde.

Gün içinde Kamu emekçilerinden direnişteki arkadaşlara desteğe gelenler oluyor, akşam üzerine kadar oturuyorlar, sohbetler ediyorlar. Desteğe gelenlerden bir arkadaş “buraya herkesi getirmek gerek. Bu sıcaklığı, duvardaki yazıları, umudu görmeli, hissetmeli… Burası bir umut adası…” diyor.

Umut adasında 23 Temmuz günü umut dolu türkülerle bitiyor.

Ana sayfa