Eylem takvimi
Birde şu haberi okuyun
| Dersim’deki Ölüm Orucu Direnişinin 46.Günü |
 |
 |
 |
| Salı, 26 Temmuz 2011 15:17 |
|
Arkadaşlar tek tek traş olup elbiselerini değiştirip aralarında konuşuyorlar. Kızlarımız, analarım yüzleri pak fakat durgun… Kızım arıyor babacık nasılsın. İyiyim, sen. Oğlum arıyor baba ne haber. İyiyim oğlum sen, iyiyim. Senin sağlığın nasıl iyiyim oğlum gayet iyi, çay içiyoruz arkadaşlarla. Baba kurban olsun size. Kızım 11, oğlum 20 yaşında. Yedi yıldır üçümüz birlikte yaşıyoruz. Çok iyi bir aileyiz. Duyarsız değiliz birbirimize sahici bir sevgi ve bağlılık var. Yeme, içme ve diğer sorunları hallederken çok zorlanmam. Elim lezzetli, dilim tatlı evim düzenli ve hijyeniktir. Bu günün tarihi olan süresiz açlık grevinin rakamı gibi 46 yaşındayım ve emekliyim. Ekonomik sıkıntım herkes kadar var-yok. Ailece hayatı sorgular öyle yaşarız. Hep daha ötesini düşünür hareket ederiz. Emekli olunca her yıl bir şehir deyip Antalya’ya gittik. Tarihte haydutlara sığınak olmuş bu şehir bizi de kucakladı. Sevdirdik kendimizi, biz de sevdik onu. Sonra baktım Dersim’den haber var. Koştum bu yana. Bazen benim gitmelerim gibi gitti sevgiler, parçalanırım ben de herkes gibi. Yeni şafaktan Teodora Doni köşesinde yazdı bugün “sayın yıldız umut dolu ve hayatı çok sevdiğini söylüyor.” Kemikler toprağın altından fışkırmaya devam ediyor. Munzur’un en yüksek bölgesi Kılıçkaya’da 89 kişinin olduğu toplu mezar, kemiklerin toprağın üzerine çıkmasıyla ortaya çıkıyor. Basın açıklamasına hazırlıklar kontrol ediliyor. Ben duş alıyorum, ütülü pantolon giyiyorum. Basın açıklamamıza çıkıyoruz, gururlu sloganlar atıyoruz meydana. Ben konuşuyorum. Kardeşimin cenazesini almak için 46 gündür sürdürdüğüm süresiz açlık grevini ölüm orucu direnişine dönüştürüyorum. Bu mücadelemin sonunda cenazemizi alacağımıza dair olan kararlılığı vurguluyorum. Dersim dernekleri Avrupa federasyonu başkanı Yaşar Kaya ve milletvekili Hüseyin Aygün kararımı gözden geçirmemi söylüyor. Haklı mücadelemin yollarını arayalım diyorlar… Amcam, beyaz baba ağır geldi değil mi takamam bandı diye şekerini yükselttin. Üzdük mü seni, yüreğim kaldıramaz mı dedin. Biz düşünemedik bunu dayanamaz bağışlarsın bizi sen, çocuklarına dayanamazsın sen. Canım annem ne çok şey görüp yaşadın şu 46 yılda. Alnımdaki bandı bir sen öpemedin. Sarıldın sonra zaza kucaklamasıyla. Bu gece senin yanında yatacağım. Çayımı gözünün önünde birkaç sefer göstererek yudumladım, şekere diş biledim, öyle azda olsa rahatladın. Fidan ana ile Kumru ananın bakışlarındaki kararlılık ve alnımdaki yorgun öpücükler hiç gitmeyecek. Gurur yüklü çünkü. Gülseren, Fatma, Haydar ve Hüsnüye’nin imzaları var. Genç arkadaşlar sarılıyorlar sırayla. Her tepkimi ayrıntılı inceliyorlar. Çayı hak ettik sanırım değil mi Mehmet. Alnıma ilk konan dokunuşun sahibisin. Bandımı çok güzel bağladın, sorumluluk zor şey ikiletmedin. Ölüm orucu direnişimiz gelen ilk ziyaretçilerini ağırlıyor. Mehtap var güzel. Palavra caddesi kalabalık voltada. Bizde de yorgun bir gecede kendimizi yaşamanın mutluluğu var. Kalbi bu çadırda atan herkesi saygı ile selamlıyorum. Üzüntümüzü üzüntü bilen, sevincimize türkü söyleyenlerin alınlarından öpüyoruz. İyi geceler yıldızların altına paylaşabilenler. 25 Temmuz 2011 ALİ YILDIZ’ın abisi HÜSNÜ YILDIZ Tel: 0533 300 96 07 www.cenazemiziistiyoruz.blogspot.com
|
Bir başka uyanıyor gün heyecanlı her zamankinden, anlat diyor kendini. Hep anlatıyorum ya deyince bak bu fırsat her zaman geçmez ele sen anlat bence diyorum içimden.
