Eylem takvimi
Birde şu haberi okuyun
| Dersim’deki Süresiz Açlık Grevinin 50. Günü |
 |
 |
 |
| Cumartesi, 30 Temmuz 2011 16:03 |
|
Ölüm orucu… bir çok insan neden diye soruyor. Kimi hüzünlü bakışlar kimi söz ile ifade ediyor. Ama dünyanın en meşru en haklı eylemi benimkisi. Düşünün tam 14 yıl önce bir çukura atılmış kardeşimi istiyorum. Çok mu? Ondan bize kalanları istiyoruz. Oysa kulaklar sağır kalpler kör mü kör. Tüm başvurulara ret kararı veriliyorsa, tüm görüşmelere rağmen aylardır verilmiyorsa cenazemiz başka bir yol var mıdır denemediğimiz, bize söyleyin bana söyleyin diyorum. Yoksa kızım. Biliyorum o dünyanın en güzel çocuğu, onu seviyorum. Aslan oğlum, onları sevdiğim için ölüme yatıyorum. Yoksa ölme merakım yok. Sadece istediğim bir cenaze, bir mezar. Soruyorum isteğim çok mu?
DESTEK MESAJLARI Küçükken yazın Dersim'de köyümüze bazı akşamlar gerillalar gelirdi, biz küçüktük sadece adını bilirdik gerilla diye. Ama bizi avcılar avdan gelmişler kimseye söylemeyin diye ikaz ederlerdi. Biri amcamın çocukluk arkadaşıymış, diğeri de uzun ince çok yakışıklı, bir tanesi de kısaydı çok içten gülerdi, inadına gülerdi. 3 kişiydiler. Nenemden sonra gözlerimden ilk öpendi o amcamın arkadaşı, yer açardı yanına oturmam için. Bazen dışarıda nöbet tutardım biri gelirse diye. Ama herkes zannederdi ki ben onları avcı olarak biliyorum, evet zulmün, faşizmin, devrim avcılarıydı onlar. Dik başlı onurluydular. Ama biliyordum onlar gerillaydı, bizim gerillamızdı... Ve bir gün gideceklerini hiç bilmiyordum, gözüm hep arka bostandaydı... Ve sessiz bir gün bir ikindi vakti kaybettik köy meydanında bizimkileri... O günden sonra her köye gidişimde gözlerimden öperdi o amcamın arkadaşı... Dik başlı onurlu olayım diye... Hüsnü abi diyor sıcaklığımı hissetmeni istiyorum ve bu hakli davan davamızsa kazanacağız biliyorum... Şimdi Dersim'de bademler çoktan çiçek açmıştır, kabukları kadar sert, zor kırılası bademler ne güzelde olgunlaşmıştır... Direncin en az badem kabuğu kadar sert olmasını ve kırılmamasını diliyorum... Çünkü o çekirdekler bizimdir asla kimselere vermeyeceğiz... Bu gece sizin için bir yıldız tuttum, seyre dalmış ve saygıyla selamlıyorum.. Onur 29.07.2011 / Polonya
Merhaba can acınızı paylaşıyorum Ben Malatya Akçadağ Kürecik’li bir genç olarak ve hatta Kürt Alevi genci olarak çok üzüldüm gerçekten çok üzüldüm. İsterseniz Almanya’daki Alevi derneklerine başvurayım imza kampanyası başlatalım eğer bir yardımımız dokunacaksa seve seve, canla başla varız yalnız değilsiniz bunu bilin. İsterseniz telefon ile de görüşe biliriz. Murat Karadağ , 28 Temmuz 2011 * Merhaba Can Dost Ben Hatay’dan Size Yazıyorum ... Verdiğimiz mücadele tüm devrimci yoldaşlarımızın mücadelesidir ve bunu bilerek Hatay’da destek olarak 2 günlük açlık grevine girmekten gurur duyuyorum. Ve şehidimizin cenazesini alacağımızdan da hiç bir kuşku duymuyorum. Zafer bizim, direnen halkın olacak...halkız haklıyız kazanacağız..yaşasın onurlu mücadelemiz.. Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir 28 Temmuz 2011 29 Temmuz 2011 ALİ YILDIZ’ın abisi HÜSNÜ YILDIZ Tel: 0533 300 96 07 www.cenazemiziistiyoruz.blogspot.com
|
Bir imza atabilir miyiz? Tabi neden olmasın yalnız imzalar az ötede toplanıyor. Canım ablam isterler ki böyle ağlayalım bundan keyif alırlar.
Onları mutlu etmek istemeyiz değil mi? Demek sen benim akşam nöbetimi tutacan öyle mi! peki arkadaşım Davut’tan izin aldın mı? Şemsi abla bana kızmasın annen Boran’cığım. Şemsi abla anlattı Davut abinin Avrupa’daki kızını beni hatırlamamasına bozulmadım değil hani. Çadırımızın dışarıdan görüntüsü ilgisini çekiyor insanların. İçerisi ise tam bir merak konusu. Caddemizin yoğunluğu büyük şehirlerden farksızlaşıyor bazen. Giyim kuşam daha yeni, insanların cildi pürüzsüz ve açık tenli. Buranın yerli halkı ise firarda sanki. Yabancı araç plakaları oldukça fazla göze batıyor. Av. Taylan Tanay Dersim’li duruşu ve kararlılığı ile geliyor. Konuşuyoruz toplumun vicdanının da dayanabileceği bir sınır vardır. İşte bu çadır o noktayı harekete geçirene kadar direnmelidir. Ve hiçbir emeğimiz suya yazılmıyor. Evet çok haklısın Taylan avukatım. Vicdan cüzdandan da öteye uzaklaştırılmış. Diyarbakır Lice’den Abdullah abimiz arayıp direnişimizi selamlıyor. Gözlerimizden sıkıca öpüyor. 70 yaşın ve güzel yüreğinin hürmetine ellimizden öpüyoruz. Batman’lı, Amed’li, Urfa, Şırnak, Mardin Kızıltepe, Siirt’den konuklarımız çayımızı paylaşıyorlar ve dostluklarını. Oldukça sıcak bir gündü ve ben çok yoruldum sanırım. Bugün vekaleti vermek gerek yaşamı savunan birine. Belki son noktayı da o koyacak önsözümüze. Orhan abimiz yine arıyor, gelemedik, diyor. Karadeniz’den arayan dostlarımız gibi.
