Keyfi tutuklama zulmüne son verilmesini istiyoruz. Bunun için başlattığımız açlık grevi direnişimiz 76.  gününü doldurdu. Tam 76 gün boyunca Çayan halkıyla beraber devrimcilerin keyfi bir şekilde tutuklanmasına sessiz kalmayacağımızı haykırıyoruz.

Sabah bir arkadaş çayımızı demlerken diğer arkadaşlar da etrafı süpürmeye, toparlamaya başlıyorlar. Sonra gün boyu gelen giden ziyaretçiler ağırlanıyor. Eski anıları anlatıyor bize Eşref dayı… Onun ziyaretiyle çadırımızdan kahkahalar yükseliyor. Kendi doğallığında, kendi tarzında başına gelenleri anlattıkça dinleyenler gülmekten kırılıyor.

Tutsaklardan mektuplar geliyor. Nurtepe tutsaklarından Tekirdağ’dan Kandıra’dan mektuplar geliyor. Heyecanla okunuyor, mektuplar masanın üstüne konuluyor her gelen okuyor. Yusuf Aslan’a, Çayan tutsaklarından mektup gelmesi duygulandırıyor bir anayı. Şimdi o da özgür tutsak. Mektubunu herkes okuduktan sonra Yusuf’a hapishaneye gönderelim deniliyor.

Gözaltından çıkanlar çadırı ziyaret ediyor, gören herkes,  komşular, yoldan geçenler, haber alanlar Çayan’a geliyor, evlatlarını kucaklıyorlar. Bu ziyarette sık sık kucaklaşmalar, gülüşmeler oluyor. Mutlu anlar yaşanıyor.

Akşama doğru havanın serinlemesiyle çadırdaki masalar genelde hep dolu oluyor, gelenler gidenlerin trafiği artıyor. Taksim’de açlık grevinde olan TAYAD’lılar aranıyor, selam gönderiliyor. Aynı anda iki yerde açlık grevimiz sürüyor.

Ana sayfa