Dinç bir şekilde yeni güne başlıyorum. Gece yanımdaki nöbetçiler kardeşim Nurten, akrabam Fatma oluyor. Kızım Su ise çadırımızın içindeki mini çadırda güzel günlerimizin düşlerini örüyor.

Kamer Genç beliriyor bir anda yatağımın ucunda. Geçmiş olsun haklı mücadelemizi destekliyorum diyor ve ekliyor basından arkadaşlar burada izin verirseniz gelebilir mi? Tabii ki meşru, haklı ve açık bir taleple buradayım. Gizli saklı bir şey yapmıyoruz.

Misafirlerimizin ardı arkası kesilmiyor. Pınar Sağ aracını durdurup hatırımızı soruyor.

Uzanıyorum halkın avukatı Taylan Tanay’ın sesini duyuyorum. Söğüdümüzün altında gazeteci Nuray Mert ile sohbete başlatmışlar. Ev sahibi olarak katılıyorum ben de. “yol ve zor” makalesi ve “namert” manşetini konuşuyoruz.

Bir soluk Munzur’a iniyoruz yenileniyor hücrelerimiz. Gelen misafirlerimizin yoğunluğunda Grup Yorum desteğini sunuyor. Çay servisi yapıp boşları topluyorlar. Konuşup elden geldiği kadar gelen misafire süreci anlatıyorlar. Bir de “mahpushanelere güneş doğmuyor” çok güzel bir uzun hava ve harika yorumluyorlar. Nerede mi? Tabiî ki söğüdümüzün akşam serinliğinde tınısı bir tek sazın geceye kocaman bir senfoni orkestrası gibi yayılıyor. O tınıdaki her dokunuşta başka tatta çağlıyor, üstelik bu gecenin nöbetine duracaklar. Bende bir destekte bulunuyorum. Bir uzun havadır şu Munzur dağı… saz çalınır akşamları… gönlüm terazisi bozulur gider… aaaaah…aaaaah…aaaaah… Munzur aktıkça sen çağlayacaksın. Seni söyleyecekler her parlak yıldız aktığında. Çoktan yaktın kayıp zincirleri, binlerce tomurcuk el ele vermiş yeniden yaratılıyorsun.

Arılar en yüksek çiçeklere uğruyorlar her gün. Karıncalar aceleci inşası için geleceğin yuvası için ve güçlü. Kimsenin değil çatık kaşı, kimse yorgun, aç değil. Susuz yıkanan çadırlar hiçte kirli değiller. Yüksel caddesi vazgeçmez elin altından selamlıyor. Polonya’dan Onur, Kayseri’den emekli öğretmenin öğretisi… ikinci isteğimi söylüyorum. “allı turnam” sever miydin sen de acaba. Birlikte yükseltebilir miydik sesimizi. Can diye yazan canlar istiklalden, Galatasaray’da el sallıyorlar. Sahipsiz sanmışlardı ilk haftalar üşüyorduk Hasan Ocak için sahipsiz değil diye. Sırtımızda postane olurdu adres vatan sonra. Şimdi orda değilim ben Hasan benim için nöbette kendisi ile birlikte. O ki hasekide merhabasını bırakmıştı.

Günün telaşında yazılamayan dostlarımız biliriz etmezler sitem. Kıymetsiz değiller asla, yaşadığımız her gün gibi değerliler. Seviyoruz adresi bizimle buluşanları, kalpleri bizimle atanları. Seviyoruz Düzgün babanın adını dilekle bırakanları. Sokağın sahibiyiz bu gece de yıldızlarla kol kola. Emaneti almak için yeni bir sabaha yatıyoruz.

30 Temmuz 2011

ALİ YILDIZ’ın abisi HÜSNÜ YILDIZ

Tel: 0533 300 96 07

www.toplumezarlaracilsin.com

www.cenazemiziistiyoruz.blogspot.com

Hüsnü Yıldız'ın "Kardeşimin Cenazesi ve Toplu Mezarların Açılması İçin Ölüm Oruncundayım" başlıklı mektubunu okumak için TIKLA

Ana sayfa