81.Gün / 4 Ağustos 2011.

Gecenin bir yarısında geldiler. Yüzlerinde insanlık namına tek bir ifade bulunmayan paralı uşaklarını saldılar üzerlerimize. Gecenin bir yarısında geldiler ve bastılar derneklerimizi... Gerçekten bir suç veya suçlu arıyor olmamanın getirdiği 'meşru olamama' hazımsızlığındandı bu baskılar. Korku salıp yalnızlaştırmak istediler, tüm meşruluğuyla karşılarına dikilen devrimcileri. Yapamadılar işte... Gece yarısı dernekleri basılan mahalleliler gün boyu ziyaret ettiler direniş çadırımızı.
Gecenin ilk 'merhaba'sı DEV-GENÇ'lilerden. DEV-GENÇ'lileri görenler merakla cuma akşamki oynayacakları tiyatroyu soruyorlar onlara. Sonra İdil Kültür Merkezi'nden iki arkadaş, etkinlikte sahne almaları için çocuklardan  bir koro oluşturmaya geliyorlar. Çocuklardan ilk başta ses çıkmıyor. 'Hadi Umudun Çocukları' diyoruz 'mahalleyi sloganlarınızla inletmeyi biliyorsunuz'. Yavaş yavaş gürleşiyor sesler...
Ziyaretler gün boyu devam ediyor. Okmaydanı'ndan, Alibeyköy'den gelenler oluyor. Bugün gerçekten muhabbet dolu bir gün. Ve en tatlı muhabbet akşam başlıyor. Mahalleden teyzeler, TAYAD'lı annelerimiz, mahalleden ve gençlikten genç arkadaşlarımız türkülere başlıyoruz. Önce mırıldanmayla başlıyor sonra camlardan eğilen başlar da eşlik ediyor bize, halk korosu oluyoruz. Gece Gazi Mahallesi'nden arkadaşlar da nasipleniyor türkülerimizden.

Bin bir türlü yolla çadırımızı 'dikizlemeye' çalışan aciz düşmana sormalı: Yenilgi nasıl bir duygu!?...

Ana sayfa