Bugün 11 Ağustos. Dayımız olmadan geçen 3. yılımız. 'Onsuz ama onunla yürüyeceğiz' demiştik dayımız şehit düştüğünde. Ki burada düşmanın her türlü saldırısına rağmen 88 gündür direniyor oluşumuz da onsuz ama onunla yürümeye devam ettiğimizi gösteriyor.

Çadırda olduğumuz için Dayımızın mezarına  gidemedik. Gidemeyenler olarak hepimizin içinde bir hüzün vardı. Açlık grevi bitince gitmeyi kararlaştırdık.

Bugün hava yağmurlu ve serindi. 2 kişi açlık grevine devam ediyor. 2 gün sonra bitiyor açlık grevi. Polisin her türlü saldırısına maruz kaldık üç ay boyunca. Ama yılmadık. Tutsaklarımızı ne pahasına olursa olsun sahiplenmeye devam edeceğiz.

Akşam Dayımızı anmak için toplanacaktık. Saat 20.00'de yağmur bastırdı. Çıktık yağmurun altına halaya durduk. Başka zaman olsa ıslanacağız diye endişeleniriz, yağmurdan olabildiğince uzak kalmaya çalışırız. Ama direniş çadırında çektiğimiz bu halay farklıydı. Bu halay bizim öfkemiz kararlılığımız coşkumuz ve inancımızdı. Birkaç kişiyle başladığımız halayımız mahalleden insanların da katılmasıyla kalabalıklaştı. Bazı evlerin balkonlarında insanlar halay çekiyorlar, türkülerimize camlardan eşlik ediyorlardı.

Saat 21.00' a doğru anma için mahalle halkı çadırda toplanmaya başladı. 21.00'da anmaya başladık. “Yaşasın Önderimiz Dursun Karataş, Cüret, Direniş Savaş Yaşasın Önderimiz Dursun Karataş Mahir Hüseyin Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş Yaşasın Ölüm Orucu Zafererimiz! Ali Yıldız Ölümsüzdür! Hüsnü Yıldız Onurumuzdur!” sloganlarıyla Dersim’deki zaferimizle daha bir coşkulu geçti. Halay çekerek anmamıza devam ettik.

Akşam evlere dağılırken herkesin yüzünde bir tebessüm, içinde bir coşku vardı.

Ana sayfa