DİRENDİK VE KAZANDIK! YAŞASIN DİRENİŞ YAŞASIN ZAFER!

14 Ağustos günü saat 19.00’da Dersim ölüm orucu çadırı önünde davul zurnanın çalmasıyla birlikte halaylarda başladı. Ölüm orucu direnişi zaferle sonuçlanmıştı. Davul ve zurnanın sesi Anadolu’ya hastı ve bir gerçeği duyuruyordu bugün: DİRENDİK VE KAZANDIK! YAŞASIN DİRENİŞ YAŞASIN ZAFER! Yöresel ezgilerle halaylar çekiliyor, zaferimiz kutlanıyordu. Dün ve önceki gün Çemişgezek’teki toplu mezar alanından 15 cenazenin çıkarıldığını bilenler bu davul ve zurnanın niye çaldığını bilirken, haberi olmayanların bakışı şaşkındı. Halay çektiğimizi görmüşlerdi belki bu çadırın önünde ama davul zurnayla değildi. Evet, bir şeye inanılmaz seviniliyordu. Bunun ismi de zaferdi. Meraklı gözlerle gelen bir abla, “hayırdır” demişti. “hayırdır abla, hayırdır, kazandık”, “ciddi misin?”, “gayet ciddiyim”, “nasıl sevindim bilemezsin…” deyip sakine ananın elinden öpmeye gidiyor. İşte böyle insanlarımız. Ne güzel gülüyor gözleri. Umut dolu. Hissediyor bu zaferde payı olan, “kazandık” diyor. Davul zurnanın sesine Bertal Dede geliyor. Dersim halkının sevgisini, saygısını kazanmış mı kazanmış, efsane bir insan. Herkesi şaşırtan bir şey yapıyor. Davulu istiyor. Bunun ne anlama geldiğini Dersim’li bilir… Vuruyor da vuruyor davula asırlık gövdesini zorlayarak. İnsanlar nasıl mutlu Bertal Dede’yi orada görmekten. Onurlandırıyor direnişi, direnişe destek veren herkesi. Davul zurna ile çekilen halaylar “Devrim Şehitleri Ölümsüzdür, Yaşasın Direniş Yaşasın Zafer” sloganlarıyla bitiyor.

Sıra el birliğiyle kurduğumuz çadırı kaldırmaya geliyor. Şakalaşmalar başlıyor. “O kadar gün savunduk şimdi kendi ellerimizle söküyoruz”, “en azından birileri dirense”, “slogan atan yok mu?”… bir ilke tanıklık etmiş, hepimizin evi gibi benimsediği çadırı kaldırmak zor gelse de, gururumuz, mutluluğumuz daha büyük… Bu zafer direnişimizi destekleyen herkesindir.

Ana sayfa