5 Kasım 2001 tarihinde yapılan Armutlu katliamı üzerinden tam 10 yıl geçti. 20 Ekim 2000'de başlayan Büyük Ölüm Orucu Direnişini, direnişçileri tahliye ederek kırmak isteyen oligarşiye, tahliye olanların cevapları ölüm orucunu dışarıda da devam ettirmeleri olmuştu. Direnişçiler, Armutlu’da direnişlerini sürdürüyorlardı. Bunu hazmedemeyen oligarşi Armutlu’ya vahşice saldırmıştı. Saldırı sonucu Sultan Yıldız, Arzu Güler, Bülent Durgaç, Barış Kaş şehit düşmüştü.

5 Kasım 2011 Cumartesi günü Armutlu katliamındaki şehitleri anmak için TAYAD'lı Aileler, Armutlu cemevinden yine büyük Direniş içinde şehit düşen Şenay Hanoğlu'nun evine doğru meşaleli yürüyüş düzenlediler. Yürüyüş boyunca “Armutlu Şehitleri Ölümsüzdür” pankartı açılarak  “Kahramanlar  Ölmez Halk Yenilmez”, “Devrim Şehitleri Ölümsüzdür”, “Katil Devlet Hesap Verecek”, “Katil Polis Mahalleden Defol”, “Mahir Hüseyin Ulaş Kurtuluşa Kadar Savaş” sloganları atıldı. Evin önünde ise TAYAD'lı Aileler adına açıklama yapan Lerzan Caner katliamı anlatarak  “onlar yok edilemeyen düşüncelerin kararlı direnişin inancın ifadesi oldular” dedi. Ardından evin önüne karanfiller bırakıldı. Cemevine dönülerek o günlere tanıklık edenlerin anlatımları dinlendi.

Eylemde okunan açıklamanın tamamı:

Küçük Armutlu’da mütevazı bir evin önündeyiz. Şenay Abla’nın evi burası. Direniş evi. Kimsenin kapısını açmadığı, korktuğu, bir köşeye çekildiği zamanda Armutlu halkı, Şenaylar, Gülsümanlar hem kapılarını hem yüreklerini açtılar direnişe.

Direniş, Anadolu tarihinin önemli bir sayfasıydı. Devlet, devrimci düşünceleri yok etmek için bombaları, silahları, kar maskeli katiller sürüsüyle hapishanelere saldırmıştı. F tipleri projesini hayata geçirmek, katliamla başlattığı düşünceleri yok etme operasyonunu tecrit hücreleriyle devam ettirmek istiyordu.

Kıbrıs harekâtından sonra Türkiye’nin en büyük ikinci operasyonu olan 19 Aralık katliamından sonra, kendisine solcuyum, komünistim diyen nice örgütler, insanlar köşelerine çekilmeyi tercih etmişlerdi. Dünyada emperyalist terör hüküm sürüyordu. Amerika’nın Irak’ı işgali ve kendinden olmayanı terörist ilan etmesi Türkiye için bir örnekti. Devlet daha fazla kan dökebilir, can alabilirdi. Hazır, Avrupa Birliği de F tipleri projesini destekliyorken, direniş, devrimcilik söküp atılmalıydı Anadolu’dan.

Armutlu, direniş kalesiydi. İçinde umut büyüyordu. Kesintisiz bir şekilde sürüyordu direniş. Cananlar’ın, Şenaylar’ın bayrağını, Arzular devralmıştı. Sultanlar, Barışlar, cesetlerimizi çiğnemeden buraya giremezsiniz, girseniz bile yenik düşen siz olacaksınız diyorlardı.

Devlet önce medyasıyla saldırıya geçti. Sabah gazetesi Armutlu’yu Filistin’e benzeterek hedef gösterdi. Ardından 5 Kasım 2001’de katliam saldırısı başladı. 4 şehit verdi Armutlu. “Saldırıyı duyup da, durmak olur mu?” diyen, Eyüpler’in, Muharremler’in, Nailler’in, alevleri ulaştı Armutlu’ya. Direniş şehitlerle büyüdü.

Armutlu katliamının 10. Yılında şehitlerimizi bir kez daha saygıyla anıyoruz. Onlar, yok edilemeyen düşüncelerin, kararlı direnişin, inancın ifadesi oldular. Mücadelemizde yaşatacağız.

YAŞASIN KÜÇÜK ARMUTLU DİRENİŞİMİZ!

DEVRİM ŞEHİTLERİ ÖLÜMSÜZDÜR!

KAHRAMANLAR ÖLMEZ HALK YENİLMEZ!

TAYADLI AİLELER

*

TAYAD’lı Aileler, 5 Kasım 2011, cumartesi günü Karacaahmet mezarlığına giderek şehitlerin mezarlarını ziyaret ettiler.  Mezarlara karanfil bırakan aileler, bayram dolayısıyla devrim şehitlerini bir kez daha andılar.

Ana sayfa